звычайная

Дзень айца Аляксандра

У гэты дзень, ад 2006 года пачынаючы, была адна важная справа - зазваніць да айца Аляксандра. Штораз можна было пачуць яго жарты пра "невылечную хваробу - старасць", адчуць ягоную цікавасць да таго, чым займаюся і "што там у Менску". Зразумела, што былі званкі і ў іншы час ды з іншых нагодаў, але 8 жніўня ў мяне быў заўсёды - дзень айца Аляксандра...
Няхай так і застаецца, хоць бы і без званка...



P.S. Здымак зроблены ў жніўні 2005 годзе ў Лондане. Дзякуй за фота Ігару Лабацэвічу.
звычайная

Памёр Аляксандр Міцкевіч, пляменнік Якуба Коласа

Сумная вестка прыйшла з Нью-Ёрку. 28 красавіка памёр пляменнік Якуба Коласа грамадскі дзеяч Аляксандр Міцкевіч.


Аляксандар Міцкевіч нарадзіўся у вёсцы Мікалаеўшчына ў сям’і Міхаліны Міцкевіч, сястры Якуба Коласа, у 1919 г.

Напярэдадні Другой сусветнай вайны скончыў настаўніцкія курсы і працаваў настаўнікам у Жыгалкаўскай вясковай школе. У 1944 г. выехаў на эміграцыю: Аўстрыя — Францыя — Бельгія. Спрабаваў вучыцца на філасофскім аддзяленні Лювенскага ўніверсітэту, але не скончыў. У 1955 г., атрымаўшы запрашэнне ад дзядзькі — Міхася Міцкевіча (брата Якуба Коласа) — перабраўся ў ЗША. Жыў у Нью-Ёрку.

Быў сябрам Беларуска-Амерыканскага задзіночання, уваходзіў у Галоўную ўправу арганізацыі, кіраўніцтва Нью-Ёрскага аддзелу. Ад 1965 г. быў сябрам рэдкалегіі ды распаўсюднікам газеты “Беларус”.

У 1980—1990-х выдаваў бюлетэнь“Весткі й паведамленьні Нью-Ёрскага аддзелу БАЗА”. Радны БНР.

Больш пра Аляксандра Міцкевіча можна патытаць тут: http://news.tut.by/society/143686.html
звычайная

"З фальварка Марцінова да Фармінгтонскіх узгоркаў" Святаслава Шабовіча

Пабачыла свет новая кніга. Дзякуй vidymus, без якога яе б ніколі не было.


Кніга С. Шабовіча “Ад фальварка Марцінова да Фармінгтонскіх узгоркаў: Гісторыя аднаго падарожжа” (24-я ў серыі “Бібліятэка Бацькаўшчыны”) уяўляе сабой успаміны беларускага эмігранта, што у часе Другой сусветнай вайны страціў бацькоў і ў 12-гадовым узросце пакінуў Беларусь. Аўтар распавядае пра беларускае дзяцінства, тулянні па паваеннай Нямеччыне, выезд у ЗША і ўладкаванне ў новай краіне. Успаміны адлюстроўваюць погляд на падзеі беларускай гісторыі і эміграцыі прадстаўніка пакалення Ды-Пі, на станаўленне светапогляду якога значны ўплыў зрабіла жыццё ў лагерах для перамешчаных асобаў і ЗША.

Каб патлумачыць адметнасць кнігі - крыху з маёй прадмовы да яе:

"... Выразнай адметнасцю ўспамінаў Святаслава Шабовіча ёсць гранічная аўтарская шчырасць і непасрэднасць, на мяжы з аголенасцю, што пераводзіць мемуары ў іншы жанр — споведзь і прымушае згадаць аднайменны твор Жан-Жака Русо. Гэты тэкст, бадай першы ў эміграцыйнай (а мо не толькі эміграцыйнай) мемуарыстыцы, дзе аўтар расказвае пра ўласнае дзіцячае сутыкненне з гвалтам у сям’і, з алкаголем, пра сексуальныя назіранні і перажыванні. Ва ўспамінах Святаслава Шабовіча можна знайсці рэфлексіі пра тое, што разведзеная з бацькам маці мела натуральную патрэбу, каб побач быў мужчына. Падглядаючы за адным з тых мужчынаў, юнак даведаўся, што такое мастурбацыя. У мемуарах можна знайсці згадкі, як, жывучы ў лагеры Ды-Пі у Тырсгайме, архіепіскап БАПЦ Філафей па начах сустракаўся з жанчынай, і ў вачах падлетка гэта выглядала зусім зразумелым. Таксама Святаслаў Шабовіч піша, як нямецкія жанчыны ў паваенны час прадавалі сваё цела амерыканскім салдатам за цыгарэты, харчы ці рэчы з вайсковых пасылак. І аўтар прапануе ўраду ЗША падзякаваць тым жанчынам, бо яны забяспечвалі жаўнераў у іх натуральных патрэбах. Усе згаданыя, як і іншыя падобныя, моманты ў тэксце, выглядаюць арганічна і суправаджаюцца шчырымі развагамі і назіраннямі за чалавечай прыродай і сутнасцю міжчалавечых дачыненняў.
Collapse )
звычайная

Айцец Аляксандр Надсан, 08.08.1926 - 15.04.2015

Памятаю яго такім


На пахаванні а. Кастуся Маскаліка ў Лондане. 2010 г. Тады на могілках айцец паказаў на лапік зямлі блізу магілы біскупа Сіповіча і сказаў: "Тут і маё месца будзе"


На службе ў 2012 г. Мой апошні прыезд у Лондан. Тады так не хацелася думаць, што бачымся апошні раз.

Больш не будзе каму званіць у Лондан 8 жніўня.

Дзякуй Вам, Ойча, за ўсё!
звычайная

Панэль "Беларускае замежжа ў гісторыі і сучаснасці" на будучым Кангрэсе ў Коўна

Запрашаю ўсіх жадаючых падаваць заяўкі на ўдзел ў тэматычнай панэлі "Беларускае замежжа ў гісторыі і сучаснасці"

Беларускае замежжа адлюстроўвае наяўнасць “падзеленай нацыі”, феномен якой на сёння яшчэ не асэнсаваны айчыннымі інтэлектуаламі. Існаванне каля чвэрці суродзічаў па-за метраполіяй з’яўляецца вынікам як рознага кшталту эміграцый (эканамічных, палітычных), гэтак і геапалітычных працэсаў, праз якія змяняліся беларускія межы. Пры тым, актыўная эміграцыя працягваецца і да сёння, а сістэматычнага вывучэння феномену беларускага замежжа, фактычна, няма. Раскіданая па розных краінах і кантынентах культурна-гістарычная спадчына замежных суайчыннікаў вельмі павольна ўключаецца ў гістарычны дыскурс Беларусі. З аднаго боку, мэтай гэтай секцыі з’яўляецца стварэнне пляцоўкі для даследчыкаў з розных краінаў, каб дзяліцца ўласнымі напрацоўкамі ў вывучэнні асобных аспектаў гісторыі і сучаснасці беларускага замежжа. З іншага боку, супольная праца дазволіць удзельнікам абмеркаваць канкрэтныя магчымасці і шляхі ўключэння гісторыка-культурнай спадчыны беларускага замежжа ў інтэлектуальную прастору метраполіі.
http://icbs.palityka.org/kangres-2015-spis-temau/

http://icbs.palityka.org/news-by/zbor-zajavak-v-kanhres-2015/
звычайная

Падарожная калекцыя

Недзе ад 2005 года пачала прывозіць з вандровак снежныя шарыкі. Спачатку без усялякай думкі, а потым стала шукаць адмысловыя, каб былі выявы архітэктурных помнікаў канкрэтнага горада. У выніку дасёння назбіралася 32 шарыкі.
SAM_4876

За выключэннем некалькіх, усе набывала сама ў часе ўласных паездак - гэта для мяне прынцыпова.
Collapse )
звычайная

Новая кніга: Гардзіенка, Наталля; Юрэвіч, Лявон. Рада БНР (1970-1982): Падзеі і дакументы"

Нарэшце выйшла!
Гардзіенка, Наталля; Юрэвіч, Лявон. Рада БНР (1970—1982): Падзеі і дакументы. Мінск: Кнігазбор, 2014. — 309 с. — (Бібліятэка Бацькаўшчыны: кн. 23)

Vokladka1

Vokladka2

Кніга “Рада БНР (1970—1982): Падзеі і дакументы” (23-я ў серыі “Бібліятэка Бацькаўшчыны”) прысвечана беларускаму дзяржаўнаму прадстаўніцтву ў выгнанні часоў кіравання Вінцэнта Жук-Грышкевіча (1903—1988). Яна з’яўляецца храналагічным і зместавым працягам папярэднаяга выдання “Рада БНР (1947—1970): Падзеі. Дакументы. Асобы” (Мінск, 2013). У кнізе прадстаўленыя пратаколы і дакументы з дзейнасці Рады БНР 1970-х — пачатку 1980-х гг., ліставанне найбольш значных дзеячаў, бібліяграфія, хроніка. Гістарычны нарыс адлюстроўвае асноўныя напрамкі і праблемы дзейнасці беларускага дзяржаўнага прадстаўніцтва на эміграцыі.