September 8th, 2012

звычайная

Эміграцыйная гісторыя ў асобах. 8 верасня. Апанас (Мартас), Міхась Тулейка

АПАНАС (АНТОН МАРТАС, 08.09.1904, в. Завітая Наваградскага пав. Мінскай губ. (сёння Нясвіжскі р-н Мінскай вобл.) — 03.11.1984, Буэнас-Айрэс, Аргентына ), рэлігійны дзеяч, архіепіскап, магістр тэалогіі. У 1927 г. пастрыжаны ў манахі пад імем Апанас (Афанасій). Скончыў багаслоўскі факультэт Варшаўскага ўніверсітэта (1930). Намеснік Яблочынскага манастыра. У 1942 г. у Мінску высвечаны на епіскапа Віцебскага і Полацкага. Ад 1944 г. — на эміграцыі. Разам з іншымі беларускімі іерархамі ў 1946 г. перайшоў у юрысдыкцыю РЗПЦ. Адміністратар Паўночна-нямецкага вікарыята Нямецкай епархіі РЗПЦ. Выкладаў рэлігію ў беларускай гімназіі ў Ватэнштэце, супрацоўнічаў з беларускай праваслаўнай прэсай, выдаў падручнік Старога Запавету па-беларуску. У 1950—1955 гг. — вікарны епіскап у Аўстраліі. Потым пераехаў у Аргентыну. Епіскап (пазней архіепіскап) Буэнас-айрэскі і Аргентынска-парагвайскі.



У 1966 г. выдаў кнігу “Белорусь в исторической государственной и церковной жизни” (прадмова па-беларуску). У 1971 г. Сінод РЗПЦ забараніў чытанне і распаўсюд кнігі, а аўтара адлучыў ад рэлігійнай дзейнасці. Цікава, што рэпрынтнае выданне кнігі было зроблена Беларускім Экзархатам РПЦ у 1990 г.



Памёр у Буэнас-Айрэсе. Пахаваны на могілках Свята-троіцкага манастыра ў Джорданвілі (ЗША).


Здымкі магілы зрабіў Л. Юрэвіч
Collapse )