December 12th, 2013

звычайная

Пантэон Беларусі: Мікола Панькоў

Нашая эміграцыя можа праўна ганарыцца палітыкамі і пісьменнікамі, мастакамі і навукоўцамі. Але адчувальны прагал, характэрны, бадай, для любога грамадства, не толькі беларускага і не толькі на эміграцыі, — нястача культурнікаў. Іх праца менш заўважная, пра іх рэдка згадваюць, нават карыстаючы з іхнага плёну, імёны падмяняюць абагульненым “выдавец”, “укладальнік”.
MikolaPAnkou

Пра Міколу Панькова (12.06.1911 — 07.01.1995) лепш за ўсё гавораць абраныя ім псеўданімы: Мікола Вольны, М. Лістападавец, Летапісец, Ня-Кніжнік, Не-Паэта, Ул. Сакол, М. Крэнь. У іх — не толькі нацыянальныя пачуцці, бачанне сябе ў свеце, вольным свеце, але і разуменне сябе ў беларускім грамадстве, сваёй ролі.

Глядзі наш тэкст з vidymus тут: http://naviny.by/rubrics/society/2013/12/11/ic_articles_116_183920/