March 1st, 2014

звычайная

Новая кніга: “Маё мястэчка” Васіля Стомы

Стома, Васіль. Маё мястэчка. Мінск: Лімарыус, 2014. — 292 с. (Беларуская мемуарная бібліятэка)

obl_Stoma_1
У менскім выдавецтве “Лімарыус” у сэрыі “Беларуская мэмуарная бібліятэка” пабачыла сьвет чарговая “эміграцыйная” кніга. Гэтым разам гэта “Маё мястэчка” Васіля Стомы (1911—1992). Аўтар нарадзіўся ў Лужках былога Дзісенскага павету (сёння Шаркаўшчынскі раён Віцебскай вобласці), у часе Другой сусьветнай працаваў у беларускай адміністрацыі, а пасьля разам з маці й сястрой празь Нямеччыну апынуўся ў ЗША. Звычайны лёс эмігранта, якіх дзясяткі і нават сотні тысячаў аселі ў другой палове ХХ ст. на Захадзе. Васіль Стома быў адным з заснавальнікаў аддзелу Беларуска-Амэрыканскага задзіночаньня ў Нью-Джэрзі, сябрам Рады БНР, парафіянінам царквы Жыровіцкае Божае Маці, выкладчыкам у беларускай суботняй школцы.

У вольны ад працы ў шавецкай майстэрні час Васіль Стома згадваў пра абрады й звычаі Дзісеншчыны, складаў слоўнічак тамтэйшага дыялекту, а таксама пісаў успаміны. Асноўны зьмест апошніх складае аповед пра дзяцінства й юнацтва, што прайшлі ў Лужках, а дакладней пра само мястэчка, вуліцы, будынкі, насельніцтва. Калярытныя характары звычайных жыхароў, з гумарам пададзеныя падзеі штодзённага жыцьця — усё гэта стварае выдатны вобраз заходнебеларускага мястэчка ў міжваенны час. Надзвычайнай каштоўнасьцю ўспамінаў ёсьць і іх сакавітая мова.

Collapse )
Прадмова

Ёсць, дакладней, былі на эміграцыі пісьменнікі, творы якіх займаюць ладную палічку. На ёй месцяцца кнігі ў разнастайных, ды ўсё ж нечым падобных вокладках; часцей — мяккіх, радзей — цвёрдых. Здараюцца сярод іх і шматтамовікі, і нават «Выбраныя».

Але ёсць, дакладней, быў і іншы-інакшы пісьменнік, якога і назваць гэткім не адразу надумаеш, бо пакінуў па сабе толькі адзін твор. Затое які!
Collapse )